20 – lezen

Geplaatst door Dineke van Kooten op 24 oktober 2012 in 02 Ziek zijn

Lezen

Naast de boeken van Nouwen las ik zo’n honderd andere boeken per jaar, meestal kwam ik van de ene schrijver, via zijn literatuurlijst bij de andere schrijver. Zo werd ik min of meer een autodidact op het gebied van psychologische en spirituele processen.

Ik heb ervaren hoe elke keer weer het proces waarin ik zat òf voorafgegaan werd door boeken die ik had gelezen òf op dat moment werd ondersteund door boeken die ik aan het lezen was. Nu zie ik dat als een wonder en als een bemoediging. God heeft mijn leven echt in Zijn hand en Hij leidt mij. God bemoeit Zich met mij! Op deze manier werd me voorgezegd of kreeg ik woorden voor de situatie waar ik in zat. Op deze wijze werd voldaan aan de manier waarop ik leerde: ik had het nodig om eerst een overzicht te hebben, voordat ik naar het detail kon gaan.

De andere kant van dit vele lezen en de processen die ik doormaakte, was dat ik me daardoor steeds meer  een kluizenaar – in de betekenis van: een persoon die doelbewust afstand neemt van zijn omgeving en de maatschappij – ging voelen. Met weinig mensen kon ik de intensiteit van deze processen delen. Hoe verder ik kwam, hoe eenzamer het bestaan werd. Mijn broer – met wie ik over dit onderwerp een gesprek had – vond dat dit proces overeenkomsten had met de gelijkenissen die Jezus vertelde:

 

Het is met het koninkrijk van de hemel als met een schat die verborgen lag in een akker. Iemand vond hem en verborg hem opnieuw, en in zijn vreugde besloot hij alles te verkopen wat hij had en die akker te kopen.

Ook is het met het koninkrijk van de hemel als met een koopman die op zoek was naar mooie parels. Toen hij een uitzonderlijk waardevolle parel vond, besloot hij alles te verkopen wat hij had en die te kopen.[1]

 

Het voelde alsof ik in twee werelden leefde. Voor het oog was ik de zieke/gehandicapte die goed met mijn situatie kon omgaan en mij had aangepast aan mijn beperkingen. Maar in mijn hart was ik op reis en was ik een barre voettocht aan het maken door de woestijn – geteisterd door droogte en zandstormen, maar ook verzadigd door oases en de koelte van de nacht – op zoek naar het meest essentiële in het leven. Gelukkig had ik mijn wekelijkse gesprekken met mijn psycholoog, die mijn processen met belangstelling volgde en met zijn kennis en ervaring steunde.

 

Schrijvers

De boeken waren belangrijk omdat ze een hiaat opvulden. Het ontbrak mij namelijk voor het grootste deel van de tijd aan pastorale steun en begeleiding. Ik heb dat als een gemis ervaren. Ook hierin werd God mijn eigen leermeester. Het leek wel alsof Hij – niet alleen op het vlak van mijn ziel – maar ook op het vlak van mijn geest – persoonlijk erop toe zag welke boeken ik onder ogen kreeg. Ik was keer op keer verwonderd hoe de boeken aansloten bij mijn proces. Het lezen gaf mij de mogelijkheid om te vluchten uit mijn situatie, om daarna met nieuwe mogelijkheden plaats te nemen in mijn situatie.

Enkele schrijvers die deze pastorale leegte hebben ingevuld, wil ik (in alfabetische volgorde) bij name noemen, omdat meer dan één boek van hen mij verder heeft gebracht. Dat zijn:

  • Dietrich Bonhoeffer. Hij leerde mij dat een gevangenis vergezichten geeft, dat de vierkante cel een tempel kan worden en vol van liefde en vrijheid kan zijn.
  • Anselm Grün. Hij leerde mij Sigmund Freud toepassen op de Bijbel (en andersom) en hij liet mij zien dat God in ons is (immanent).
  • Geert Kimpen. Hij ontsloot voor mij de joodse mystiek. Door hem las ik diverse geschriften en verklaringen van Joodse rabbi’s en mystici.
  • C.S. Lewis. Hij gaf mij de vrijheid om vanuit de wetenschappelijk/intel­lec­tuele hoek te kijken naar de bijbel en naar de werkelijkheid en dat met elkaar te verbinden.
  • Ignatius de Loyola, de stichter der Jezuïetenorde – aangehaald in diverse boeken die ik over dit onderwerp las – leerde mij mijn eigen naam in te vullen in de bijbelteksten en mijzelf te herkennen in de diverse personages. Hij leerde me daardoor de genade op alle terreinen van mijn leven te ontvangen.
  • Henri Nouwen (http://www.nouwen.org). Hij leerde mij (een van mijn eerste en belangrijkste lessen) zien dat het niet gaat om wat ik heb, wat ik ben of wat anderen over mij zeggen, maar dat ik mag weten dat ik Gods geliefde kind ben! Daarna leerde hij me dat gebrokenheid – door God gezegend en door mij in vrijheid uitgedeeld – vruchten draagt.
  • Simone Pacot. Zij leerde mij dat kwetsuren een kans van God zijn, om mij zo dichter bij Hem te brengen en bij mijzelf te laten komen. Zij leerde mij de vijf levenswetten herkennen in mijn leven: a) ik kies voor het leven; b) ik ben een mens en geen God; c) ik ben uniek; d) ik ben één van lichaam, ziel en geest; e) ik heb gaven en mag vruchtbaar zijn.
  • Leanne Payne (http://www.leannepayne.nl). Zij liet mij zien dat de werking van Gods Tegenwoordigheid zichtbaar is en dagelijks ervaren kan worden.
  • Mystici, zoals Thomas Merton, Johannes van het Kruis en Theresa van Avilé. Zij toonden mij (samen met de woestijnvaders) hun vrijheid om een weg te gaan, die veelal zinloos lijkt, maar zinvol is.

Ik ben de volgorde kwijt, maar ik leerde van diverse kanten te zien en te geloven dat ik Gods geliefde dochter ben. Dat te ontdekken en te ervaren gaf mij ruimte om mijn plek op dìe manier in te nemen. Dat werd de enige grond waarop ik recht van bestaan had. Vroeger wilde ik mijn bestaansrecht bewijzen door elke dag een ei te leggen. Het maakt nu niet meer uit of ik ziek ben of gezond; of ik nu rijk ben of arm of ik nu wel wat gepresteerd heb of niet. Ja, zelfs al zou ik aan de beademing liggen in een verpleegtehuis en een kasplantje zijn, dan nog heb ik bestaansrecht, omdat God mij dat recht gegeven heeft, omdat ik Zijn geliefde kind ben.


[1] Matthéüs 13: 44 t/m 46

 

© Dineke van Kooten - Kopiëren toegestaan bij vermelding van de bron

Tags:, , , , , , , , , , ,

2 Comments

  • Leni van der Meulen zegt:

    Yes! Dineke,
    Een mens verdient respect omdat die mens bestaat! Door God verlangd, bedacht en geschapen en God is bezig die mens te vormen, door het leven/bestaan, tot Gods gelijkenis. Mits die mens dat toelaat.
    Toch… doof en blind en zonder evenwicht en met mijn cognitieve beschadigingen, hoop ik verschoond te blijven van dat blinde. Want ook al ben ik ook dan in Gods handen, heel veilig en beschermd… kweenie… ik moet er vooralsnog maar niet aan denken en dat hoeft ook niet, mag misschien zelfs ook niet!
    Ik ben je blogs dus aan het lezen en kan ze zeer waarderen!! liefs, Leni.

  • Leni van der Meulen zegt:

    Yes! Dineke,
    Een mens verdient respect omdat die mens bestaat! Door God verlangd, bedacht en geschapen en God is bezig die mens te vormen, door het leven of bestaan, tot Gods gelijkenis. Mits die mens dat toelaat.
    Toch… doof en blind en zonder evenwicht en met mijn cognitieve beschadigingen, hoop ik verschoond te blijven van dat blinde. Want ook al ben ik ook dan in Gods handen, heel veilig en beschermd… kweenie… ik moet er vooralsnog maar niet aan denken en dat hoeft ook niet, mag misschien zelfs ook niet!
    Ik ben je blogs dus aan het lezen en kan ze zeer waarderen!! liefs, Leni.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

 Copyright © 2019 Dineke van Kooten (www.dinekevankooten.nl) Dit is een Heinosoft website